Ad de Lange

Ad de Lange (69) uit het West-Friese dorpje De Goorn is een voormalig beroepschauffeur. Met alle plezier klimt hij nog steeds achter het stuur van een vrachtwagen om als vrijwilliger voor Le Champion zware materialen naar evenementen te vervoeren.

‘Bij vrijwel alle evenementen van Le Champion kom ik in actie, variërend van internationale wedstrijden als de TCS Amsterdam Marathon tot een kleinschalige toertocht als de 7-Dorpentocht. Met een vrachtwagen haal ik materialen op bij het magazijn en die breng ik vervolgens weg. Anderhalve week voor aanvang van een evenement beginnen de voorbereidingen. Per evenement worden er paklijsten samengesteld, waarop alle materialen staan vermeld. Die halen we vervolgens op uit het magazijn en stoppen ze in een rolcontainer. De paklijsten worden zorgvuldig nagelopen en afgevinkt, want er mag op de wedstrijddag nog geen drinkbekertje ontbreken.

Als de lijst helemaal is afgewerkt, gaat hij in een plastic map die ik met tape op het roosterwerk van de container plak. Op de lijst staat tevens vermeld op welk punt in het parcours de container moet worden besteld. Zo laten we niets aan het toeval over.

Als vrijwilliger doe ik overwegend chauffeerswerk. Dat vind ik gewoon leuk, want zo kom ik op alle verzorgingsposten en ontmoet ik veel mensen. Na afloop fungeer ik als bezemwagen; ik haal uitgevallen hardlopers en fietsers op en bied ze een lift aan naar de finish. Soms krijg ik een belletje van een verzorgingspost dat er een onfortuinlijke deelnemer op me wacht, maar het gebeurt ook dat een gestrande fietser rechtstreeks contact met me opneemt, via een noodnummer. Ik adviseer dan om bij het dichtstbijzijnde woonhuis aan te bellen en naar postcode en huisnummer te vragen. Vervolgens navigeert mijn gps me daar dan naartoe.

Natuurlijk had ik ook kunnen kiezen voor ander vrijwilligerswerk, maar het grote voordeel van Le Champion is dat het er zo gemoedelijk aan toe gaat. Je hebt namelijk altijd met uitgelaten mensen te maken, omdat iedereen uit vrije wil meedoet. Soms ben ik niet honderd procent fit, maar dan slik ik een paracetamolletje en is het “gaan met die banaan”. En ’s avonds kom ik dan opgetogen weer thuis. Bij de Amsterdam Light Walk stond ik bij de Stopera, bij de Fjoertoer bevond ik me bij de verzorgingspost van Boer Groen. Toen ik er arriveerde met mijn vrachtwagen, kwamen er jonge vrijwilligers aangerend om te helpen met uitladen en opbouwen. Hun jeugdige enthousiasme in combinatie met mijn ervaring en spierkracht; dat is een uitstekende mix.’

13-10-2020